Choć Apple ładnie lśni na stole, ja Samsunga zawsze wolę - deklamuje smartfon w ręku szefa marketingu Samsunga na Europę. Benjamin Braun chciał pokazać szybkość Galaxy AI, spontanicznie prosząc telefon o krótką rymowankę w języku polskim. Sztuczna inteligencja sama dodała markę rywala, świadoma konkurencji dwóch gigantów o rynek mobilny.

Nie dziwię się szysze Samsunga. Gdybym pracował dla Koreańczyków, też postawiłbym na Galaxy AI. Narzędzia SI działają dobrze i są dostępne w wielu językach, czego nie można napisać o usługach Apple. Samsung ma jednak własne problemy. Pojemność akumulatora, ceny, moc, aparat – to pola, na których chińscy producenci agresywnie się rozpychają.

Samsung jest globalnym liderem Androida, ale ma też globalne tarapaty. Generacja Z woli iPhone’a. Opłacalne serie Galaxy A nie są już tak korzystne cenowo. Sztandarowe Galaxy S w Polsce kosztuje krocie. AI się nie zwraca. To wszystko tematy, o które zapytałem Benjamina Brauna. Ten - jak przystało na mistrza marketingu – w każdej odpowiedzi przemycał własny przekaz. Tak powstał poniższy ping-pong.

Samsung: firmy oferujące niezwykle szybie ładowanie są nieco lekkomyślne

Szymon Radzewicz, Spider’s Web: Wiele osób - nawet fani waszych produktów - uważają, że Samsung jest zbyt zachowawczy. Zwłaszcza w obszarze baterii i designu. Co im odpowiesz?

Benjamin Braun, Chief Marketing Officer, Samsung Europe: Kwestia technologii baterii jest bardzo ciekawa. Uważamy, że są marki, które postępują nieco lekkomyślnie w tym obszarze. Akumulatory takich marek szybko stają się bardzo gorące, przez co ich cykl życia nie będzie zbyt długi. My stawiamy na balans. Wiemy, że ludzie chcą korzystać ze smartfonu minimum dwa lata, najczęściej znacznie dłużej. Dlatego akumulator musi być zachowany w odpowiedniej kondycji przez wiele lat.

Do tego w nowych Galaxy S26 Ultra wprowadzamy o wiele szybsze ładowanie: do 75% w 30 minut. Uważamy, że mamy odpowiedni stosunek między wydajnością oraz niezawodnością. Nie chcemy, by urządzenie Samsunga było po roku odczuwalnie gorsze.

Co do designu – tworzymy projekty urządzeń, z których korzysta większość użytkowników na świecie. Samsung to największy producent smartfonów. To także największy producent telewizorów. Projektujemy więc urządzenia tak, aby pasowały do masy różnych dłoni, aby były obecne w każdej kategorii cenowej. To ogromna odpowiedzialność.

Sz.R.: Odpowiadałeś na to pytanie 100 razy, zapytam 101. Dlaczego dajecie klientom w Europie i Polsce Exynosa zamiast Snapdragona?

B.B.: Jedna ze wspomnianych przez ciebie marek jest Samsunga, druga należy do naszego partnera. Wiele zależy od tego w jakim żyjesz kraju, co powinno robić urządzenie, jaki jest popyt i podaż. Zawsze jednak upewniamy się, że tworzymy smartfon, który świetnie działa.

Jeśli wyjdziesz na ulicę i zapytasz typowego użytkownika, jaki ma procesor w telefonie, zdecydowana większość nie będzie miała pojęcia. Dopóki smartfon świetnie działa, dopóki użytkownik jest zadowolony, to dobry produkt. Wewnątrz takiego smartfonu mamy wiele naszych komponentów, Samsung jest głęboko zakorzeniony na rynku półprzewodników i zawsze dokonujemy dogłębnych analiz, co będzie dobre dla danego rynku.

Funkcje Galaxy AI są za darmo. Ale centra danych nie są darmowe. Tokeny nie są darmowe. Nie strzelacie sobie w stopę? To się przecież nie spina ekonomicznie.

Odpowiem nieco naokoło. Kiedy samochody zaczynały być częścią społeczeństwa, prawo nakazywało, by ludzie machali wielkimi czerwonymi flagami. Ostrzegali w ten sposób pieszych przed „mechanicznymi koniami”. Ludzie się bali. Obawiamy się nowości, podobnie było z windami. Wydaje mi się, że teraz widzimy coś podobnego. Nikt do końca nie wie jak bardzo AI będzie użyteczne i jak wpłynie na firmy, na ludzi, na nas.

Jeśli jednak Samsung ma możliwość wprowadzić rozwiązania pomagające użytkownikom, oszczędzające ich czas, to to robimy. Uważamy to za pozytywną rzecz.

Samsung: Polska jest dla nas ekstremalnie istotnym miejscem. Mamy tu kluczowe RnD

Samsung wprowadza nowe funkcje AI do Polski równocześnie z ich globalnymi debiutami. Czemu nie wszyscy tak robią? Jesteśmy za małym rynkiem? Siri wciąż nas nie rozumie.

Po pierwsze, Polska jest ekstremalnie ważnym rynkiem dla Samsunga. Na tyle ważnym, że zdecydowaliśmy się uruchomić jedno z naszych centrów RnD w Warszawie. Mamy też siedem innych biur w Warszawie, bo Polska jest dla nas istotnym miejscem. Do tego polskie centrum RnD zajmuje się AI, co chyba najlepiej tłumaczy, jak ważny jest wasz kraj z perspektywy Samsunga.

Odnośnie dostępności AI: Samsung przyjął strategię demokratyzacji tych funkcji, czyli dostarczania ich wszystkim osobom. Inne marki oferuję takie funkcje w produktach premium albo na określonych rynkach, co moim zdaniem jest nie fair. Każdy powinien mieć do nich dostęp. Dlatego oferujemy nasze rozwiązania we wszystkich smartfonach, od topowych po przystępne cenowo. Do tego także w laptopach, zegarkach, telewizorach. Rok temu mieliśmy 400 milionów użytkowników Galaxy AI. W 2026 roku chcemy podwoić tę liczbę.

Wracam do opłacalności SI. Czy to nie tak, że narzędzia Galaxy AI teraz są darmowe, ale gdy ludzie się do nich przyzwyczają, zacznie się monetyzacja na całego?

Aktualnie wszystkie narzędzia Samsunga w ramach Galaxy AI są darmowe. Natomiast w przyszłości musimy zdecydować, które usługi pozostaną darmowe, a które będą płatne. Jednak wcześniej nasze rozwiązania muszą być niezwykle dobre. Hardware i software musi ze sobą wzorowo współpracować. Musi powstać wartość tak duża, że ludzie sami będą chcieli zainwestować w nasze narzędzia. Dlatego tak silnie skupiamy się teraz na jakości.

Aktualnie wszystko jest darmowe i chcemy, aby każdy użytkownik swobodnie korzystał z Galaxy AI. Aby zobaczył, że z poziomu smartfonu wystarczy kilka pociągnięć palcem, aby uzyskiwać efekty, jakie dawniej dostarczały tylko zaawansowane programy. Dla osób takie jak ja, które nie mają specjalistycznej wiedzy, to niezwykle ekscytujące.

-----

Nasza rozmowa miała miejsce podczas wydarzenia Galaxy Unpacked 2026, poświęconej premierze smartfonów z rodziny Galaxy S26

Najnowsze

Polska od lat produkuje komponenty dla europejskich misji kosmicznych, ale dotąd robiła to raczej w tle. Teraz stara się przeskoczyć poziom wyżej. Ruszył 10-letni Program Badań Kosmicznych, który ma spiąć rozproszone kompetencje w jeden plan: od budowy satelitów, przez własne technologie wynoszenia, po zaawansowane ładunki naukowe i wojskowe. Wartość prac szacuje się na 2,4 mld zł, a horyzont czasowy sięga 2035 r.

Polska nie chce już tylko podwykonawstwa

Za program odpowiada Sieć Badawcza Łukasiewicz, która konsoliduje zasoby 22 instytutów, z Instytutem Lotnictwa jako liderem części kosmicznej. Dotychczas te jednostki działały głównie jako partnerzy zagranicznych koncernów i agencji, dostarczając podsystemy, elektronikę czy struktury mechaniczne do większych projektów. Teraz mają tworzyć własne, kompletne rozwiązania – od projektu po integrację i eksploatację.

Program rozpisano na kilkadziesiąt projektów badawczych. Oczywiście to nie polski NASA, ale po raz pierwszy pojawia się rama, która pozwala myśleć o kosmosie nie jako o serii pojedynczych grantów, lecz jako o spójnym portfelu: satelitów, rakiet, systemów serwisowych, napędów i oprogramowania. Celem jest nie tylko nauka, lecz także zbudowanie własnej pozycji na europejskim rynku kosmicznym – zgodnie z wcześniejszą krajową strategią, która zakładała osiągnięcie około 3 proc. udziału polskiego przemysłu w europejskim sektorze kosmicznym do 2030 r.

Jak czytamy na łamach Nauka w Polsce, finansowanie ma pochodzić z kilku źródeł: środków samej Sieci, funduszy przeznaczonych na obronność i technologie kosmiczne oraz pieniędzy prywatnych firm. Jednym z założeń jest to, że projekty od początku mają być projektowane jako dual use, czyli nadawać się zarówno do zastosowań cywilnych, jak i wojskowych – od obserwacji Ziemi i badań naukowych po rozpoznanie, łączność i nawigację.

Trzy filary: satelity, rakiety i to, co w środku

Program opiera się na trzech głównych filarach. Pierwszy to platformy satelitarne, czyli same ciężarówki wynoszące w kosmos aparaturę: ze strukturą, zasilaniem, systemem sterowania i łącznością. Tutaj stawką jest zdolność do samodzielnego zaprojektowania i zintegrowania satelity, a nie tylko dostarczenia do niego pojedynczych klocków. Drugi filar to technologie wynoszenia – w uproszczeniu wszystko, co zbliża nas do własnych lub współtworzonych rakiet, systemów startowych i rozwiązań związanych z wielokrotnym użyciem konstrukcji nośnych.

Trzeci filar to tzw. ładunki użyteczne, czyli cała aparatura, która jest celem misji: teleskopy, radary, kamery hiperspektralne, systemy łączności, sensory do pomiarów atmosfery, instrumenty do monitorowania pogody kosmicznej, a także rozwiązania typowo wojskowe. To właśnie w ładunkach kryje się najwięcej wartości dodanej – to one decydują o tym, czy satelita zarabia na siebie, pomaga rolnikom, meteorologom i wojsku, czy tylko krąży, żeby krążyć.

Ważnym wątkiem są też technologie serwisowania satelitów na orbicie: robotyczne ramiona, systemy dokowania, precyzyjne sterowanie. Tego typu rozwiązania są uważane za jeden z najbardziej perspektywicznych segmentów rynku kosmicznego w Europie, bo pozwalają przedłużać życie drogich satelitów, uzupełniać im paliwo czy zmieniać konfigurację konstelacji bez potrzeby wystrzeliwania nowych egzemplarzy.

SPARK: własne laboratorium na orbicie

Pierwszym wyraźnym symbolem ambicji programu jest satelita SPARK – eksperymentalna platforma badawcza, która w ciągu najbliższych lat ma trafić na niską orbitę okołoziemską. Jego zadaniem będzie nie tyle wykonywanie spektakularnych zdjęć, ile testowanie polskich technologii w warunkach, których nie da się w pełni odtworzyć w laboratorium: próżni, promieniowania, gwałtownych zmian temperatury i mikrograwitacji.

Na pokładzie SPARK-a mają znaleźć się m.in. systemy awioniki, źródła zasilania, komputery pokładowe i układy łączności opracowane w kraju. Dzięki temu inżynierowie będą mogli sprawdzić, jak ich rozwiązania zachowują się w realnym locie, a nie tylko na stanowisku testowym. Dla wielu firm i instytutów może to być przepustka do wejścia na rynek dostawców podsystemów dla większych misji europejskich.

Tego typu demonstrator technologiczny ma jeszcze jedną zaletę. Pozwala ćwiczyć pełny cykl życia misji kosmicznej. Od projektowania i integracji, przez przygotowanie kampanii startowej, aż po operacje na orbicie i analizy danych. To doświadczenie, którego nie zastąpi nawet najdłuższa lista udanych kontraktów na pojedyncze komponenty.

Kosmos to infrastruktura krytyczna. W końcu to zrozumieliśmy

Dlaczego państwo ma inwestować miliardy w kosmos, zamiast zostawić go wyłącznie prywatnym graczom? Odpowiedź kryje się w tym, jak zmieniła się rola satelitów. To już nie tylko ładne zdjęcia z orbity. To element infrastruktury krytycznej: nawigacja, synchronizacja sieci energetycznych i telekomunikacyjnych, obserwacja granic, monitorowanie pogody i klimatu, ostrzeganie przed klęskami żywiołowymi, a także wsparcie działań wojskowych.

Państwa, które mają własne satelity i know-how, zyskują większą autonomię. Mogą polegać na swoich danych, a nie tylko na komercyjnych usługach z zagranicy. Mogą też aktywnie współtworzyć europejskie programy kosmiczne, zamiast być wyłącznie ich klientem. Nowy program ma właśnie w tym pomóc: stworzyć środowisko, w którym polskie instytuty i firmy będą projektować konkretne rozwiązania pod realne potrzeby bezpieczeństwa, gospodarki i administracji.

Dual use oznacza, że ta sama technologia może obsłużyć kilka światów naraz. Radar satelitarny śledzi jednocześnie ruch statków na Bałtyku, zanieczyszczenia powietrza nad aglomeracjami i potencjalnie niepokojące aktywności w pobliżu granicy. Algorytmy analizy danych satelitarnych pomagają rolnikom optymalizować nawożenie i wodę, a w razie kryzysu mogą wspierać służby kryzysowe, które szukają dróg dojazdu po powodzi czy osuwisku.

Od symbolicznej misji do własnych systemów

W ubiegłym roku o polskim kosmosie głośno było głównie przy okazji misji polskiego astronauty na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Lot Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego stał się ważnym symbolem: Polska wróciła do załogowej eksploracji po wielu dekadach przerwy i zyskała rozpoznawalnego ambasadora swojego sektora kosmicznego.

Program Badań Kosmicznych jest kolejnym rozdziałem w tej samej opowieści, ale przenosi akcent z człowieka na infrastrukturę. Chodzi o to, by za kilkanaście lat polski kosmos kojarzył się nie tylko z jednym nazwiskiem i jednym lotem, lecz z całą siecią misji, instrumentów badawczych i usług, z których korzystają rolnicy, samorządy, wojsko, naukowcy i firmy.

Przeczytaj także:

Jeśli uda się utrzymać finansowanie i tempo prac, Polska może w ciągu dekady dorobić się nie tylko własnego satelity badawczego, lecz także kompetencji w obszarach uznawanych dziś za strategiczne w skali Europy: serwisowania satelitów, ekologicznych napędów i zaawansowanych systemów analizy danych.

Na razie program jest na starcie. O tym, czy stanie się trwałym fundamentem polskiej obecności w kosmosie, zdecydują kolejne lata: udane starty, dopięte kontrakty, działające systemy na orbicie i zdolność do przyciągnięcia młodych inżynierów, którzy zamiast wyjeżdżać, będą chcieli budować rakiety, satelity i kosmiczne oprogramowanie właśnie tutaj. Polski kosmos przestaje być wyłącznie ambicją, a zaczyna być planem z budżetem, kalendarzem i konkretnymi zadaniami do wykonania.

Najnowsze

Przez lata strzelnice wojskowe znikały z mapy nie dlatego, że przestały być potrzebne, ale dlatego, że coraz trudniej było pogodzić ich działanie z przepisami budowlanymi i środowiskowymi. Między 2015 a 2024 rokiem wydano łącznie 26 decyzji o wyłączeniu strzelnic z użytkowania. Do tych decyzji złożono już 17 wniosków o uchylenie, 3 obiekty są ponownie w eksploatacji, a 6 spraw wciąż analizują urzędnicy.

To dopiero początek. W wielu miejscach stan techniczny infrastruktury nie pozwala po prostu zdjąć kłódki z bramy i wznowić ognia. Potrzebne są remonty wałów ziemnych, kulochwytów, ekranów ochronnych czy systemów odwodnienia, a więc inwestycje, które muszą być skrojone pod obecne standardy bezpieczeństwa.

Wojsko podkreśla, że przywracanie strzelnic to element zakrojonego planu wzmacniania zdolności obronnych – bez miejsc do strzelania nawet najlepsze programy szkoleniowe pozostają teorią. Reaktywacja obiektów ma więc bezpośrednio przełożyć się na tempo i jakość treningu żołnierzy zawodowych, Wojsk Obrony Terytorialnej i rezerwistów.

Dlaczego strzelnice w ogóle zamknięto?

Większość obecnie nieużywanych strzelnic zabiły przepisy sprzed ponad dwóch dekad. Chodzi o stare rozporządzenie dotyczące warunków technicznych dla strzelnic, które bardzo rygorystycznie definiowało m.in. strefy bezpieczeństwa – obszary, w których pocisk nie może w żadnym scenariuszu opuścić osi strzelania. Dla wielu istniejących obiektów dostosowanie się do tych wymogów oznaczało gigantyczne koszty albo konieczność rezygnacji z części osi strzeleckich.

Do tego dochodziły limity hałasu i decyzje organów nadzoru budowlanego. Strzelnice powstawały często w czasach, gdy wokół było głównie pole lub las. Z biegiem lat zabudowa podchodziła coraz bliżej, a wraz z nią rosła liczba skarg na huk wystrzałów. Tam, gdzie nie dało się szybko przeprojektować wałów czy ekranów akustycznych, łatwiej było obiekt po prostu zamknąć niż inwestować w remont bez gwarancji, że po modernizacji znów dostanie zielone światło.

W efekcie wojsko zostawało z rosnącymi potrzebami szkoleniowymi i coraz krótszą listą miejsc, gdzie można prowadzić intensywne strzelania na różnych dystansach. Brak infrastruktury wymuszał ściskanie harmonogramów, dłuższe dojazdy do poligonów i rezygnację z części scenariuszy treningowych.

Nowe prawo, nowe możliwości

Przełom przyniosły dopiero zmiany legislacyjne ostatnich lat. Zastąpiono stare zasady techniczne nowym rozporządzeniem dotyczącym obiektów budowlanych służących obronności, które inaczej definiuje wymagania dla takich konstrukcji jak strzelnice, wały ziemne czy osłony balistyczne. Ważne jest to, że nowe przepisy pozwalają projektować strefy bezpieczeństwa bardziej elastycznie, z uwzględnieniem rzeczywistych parametrów broni, ukształtowania terenu i nowoczesnych rozwiązań inżynieryjnych.

Drugim filarem jest tzw. specustawa obronna z 2025 r., która wprowadziła szczególne zasady przygotowania i realizacji strategicznych inwestycji dla potrzeb obronności. Ułatwia to m.in. wyznaczanie stref ochronnych wokół terenów zamkniętych i pozwala szybciej przeprowadzać inwestycje modernizacyjne. Dzięki temu nieużywane obiekty przestają być martwymi aktywami, a zamieniają się w kandydatów do reaktywacji.

MON zapowiada, że kolejnym krokiem będzie analiza strzelnic zamkniętych głównie z powodu hałasu. Tam, gdzie nowe przepisy i możliwe zabezpieczenia akustyczne pozwolą zmieścić się w normach, obiekty też mogą wrócić do systemu szkolenia – być może w ograniczonej formule, np. z krótszymi osiami lub mniejszym kalibrem broni.

Nie każda strzelnica od razu ruszy pełną parą

Proces będzie rozciągnięty w czasie. Część obiektów nadaje się do szybkiego uruchomienia, ale inne wymagają gruntownych modernizacji: przebudowy wałów, wymiany kulochwytów, budowy nowych stanowisk czy instalacji dodatkowych ekranów akustycznych.

W niektórych miejscach szkolenie wznowiono już teraz, ale w ograniczonym zakresie – na krótszych dystansach albo z użyciem amunicji treningowej. To kompromis, który pozwala z jednej strony szybko odtworzyć część zdolności szkoleniowych, a z drugiej stopniowo dostosowywać infrastrukturę do pełnych wymogów technicznych i środowiskowych.

Przeczytaj także:

MON przygotowuje już wytyczne dotyczące projektowania, budowy i eksploatacji strzelnic stałych oraz tych tworzonych w terenie. Chodzi o to, by nowe inwestycje i remonty nie były za każdym razem wymyślaniem koła na nowo, tylko korzystały z jednolitego standardu bezpieczeństwa, ergonomii i ochrony środowiska.

*Źródło zdjęcia wprowadzającego: Tima Miroshnichenko, Pexels

Najnowsze

Twórcy systemu przyzwyczaili nas, że w drugi wtorek miesiąca otrzymujemy kolejną aktualizację. Tym razem do dostępna do pobrania jest KB5079473 dla obu systemów: Windows 11 24H2 oraz 25H2 (kompilacje 26200.8037 i 26100.8037). Warto zainstalować, ponieważ oprogramowanie wnosi mnóstwo zmian.

Windows 11 z aktualizacją z marca 2026 już tu jest

Lista zmian marcowego uaktualnienia jest całkiem pokaźna. Zawiera bowiem ważne poprawki zabezpieczeń (ponad 80) oraz inne przydatne zmiany w systemie Microsoftu. Wiele z nich bezpośrednio wpływa na działanie Windowsa 11.

Pierwsza ze zmian dotyczy eksploratora plików, który po zainstalowaniu uaktualnienia ma być bardziej niezawodny niż wcześniej. W praktyce jeśli wykorzystamy paska wyszukiwania plików w celu przeszukania danych z Tego komputera lub wielu dysków system powinien szybciej skanować i wyświetlać interesujące nas pliki. Od lat sam mam problem z użytecznością tego działania - nie dość, że działało wolno, to jeszcze pokazuje dane, których nie potrzebujemy. Teraz może będzie lepiej.

Ulepszono też menedżer obrazów systemu Windows. Aktualizacja zwiększa bezpieczeństwo, sprawiając, że okno dialogowe z ostrzeżeniem potwierdzającym, czy instalowany plik pochodzi zaufanego źródła będzie pojawiać się znacznie częściej.

Aktualizacja wpływa na działanie Windows Defender. Nowa wersja usprawnia sposób, w jaki funkcja kontroli aplikacji Windows Defender obsługuje zasady listy dozwolonych obiektów. Wcześniej te były blokowane, gdy zasady zabezpieczeń punktów końcowych były ustawione na wyższym poziomie niż zasady listy dozwolonych obiektów. Czyli w praktyce Windows Defender powinien być nieco niezawodniejszy.

Spora zmiana dotyczy także bezpiecznego rozruchu Windows. Od marcowej aktualizacji, uaktualnienia systemu mają zawierać dodatkowe dane o urządzeniach o wysokim poziomie wiarygodności. Tym sposobem gigant ulepsza kwestię automatycznego otrzymywania nowych certyfikatów bezpiecznego rozruchu. 

Najnowsza wersja również wprowadza ulepszenia, które wprowadzono już w lutym 2026 r. za sprawą nieobowiązkowe aktualizacji systemu. Jednym z nich jest m.in. wbudowany w pasek zadań test szybkości sieci, który uruchamia domyślną przeglądarkę i sprawdza stan połączenia z internetem, a także nowe emoji. 

Czytaj też:

Czy jeśli zainstaluję aktualizację komputer nie zamieni się w cegłę?

Ostatnie wtorkowe comiesięczne aktualizacje oprócz nowych funkcji przynosiły także mnóstwo problemów z działaniem komputerów. Jedne były pomniejsze, a inne realnie wpływały na działanie oprogramowania. Microsoft twierdzi, że tym razem uaktualnienie nie zawiera żadnych błędów. Gigant zadeklarował, że w 2026 r. będzie stawiał na jakość oprogramowania, ograniczają nowości. Oby tak było. 

Obrazek główny: Wirestock Creators / Shutterstock.

Najnowsze

Gdy Apple oficjalnie pokazał Macbook Neo, mój redakcyjny kolega Albert Żurek natychmiast nazwał go "najlepszym tanim laptopem do konsumpcji treści, nauki i pracy", a samego Windowsa na tanich komputerach "zezłomowanym". W jego słowach jest ziarno prawdy, bowiem sam rynek PC reaguje na tę premierę z wyraźnym niepokojem.

Macbook Neo budzi obawy producentów laptopów z Windowsem

Jednym z pierwszych wysokich rangą menedżerów, którzy otwarcie skomentowali nowy laptop Apple, był współprezes Asusa, S.Y. Hsu. Jak podaje PCMag, podczas wtorkowej telekonferencji z akcjonariuszami stwierdził wprost, że pojawienie się taniego MacBooka jest dla branży "szokiem".

Jego zdaniem problem polega przede wszystkim na dotychczasowym układzie sił na rynku. Apple od lat sprzedawał komputery wyraźnie droższe od większości masowych laptopów z Windows, dzięki czemu producenci PC mogli dominować w niższym segmencie cenowym. Nowy model wyceniony na 2999 zł (lub 2499 zł jeżeli kwalifikujesz się do zniżki edukacyjnej) zmienia ten wypracowany przez lata model rynku

- W przeszłości produkty Apple były zawsze drogie. Wprowadzenie przez nich bardzo budżetowego komputera to oczywiście szok dla całej branży - powiedział Hsu.

Współprezes Asusa przyznał, że w całym ekosystemie komputerów osobistych toczą się już rozmowy o tym, jak odpowiedzieć na ruch Apple'a. Dotyczy to nie tylko producentów laptopów, ale także firm rozwijających platformę sprzętową i oprogramowanie, takich jak Microsoft, Intel czy AMD. Według Hsu producenci komputerów z Windows muszą przygotować konkurencyjne konstrukcje, które będą w stanie rywalizować z MacBookiem Neo zarówno ceną, jak i możliwościami.

Nowy laptop Apple nie jest jednak - przynajmniej zdaniem Asusa - produktem pozbawionym ograniczeń.

"To raczej urządzenie do konsumpcji treści"

Hsu zwrócił uwagę na specyfikację techniczną Macbooka Neo. Laptop wyposażono w 8 GB zunifikowanej pamięci, której - podobnie jak w innych komputerach Apple - użytkownik nie może później rozbudować. Dlatego w jego ocenie Macbookowi Neo bliżej do roli urządzenia do konsumowania treści niż do klasycznego laptopa do bardziej wymagającej pracy.

- To raczej sprzęt do oglądania treści, podobnie jak iPad - powiedział Hsu.

Tymczasem typowy notebook z Windows - jak argumentował - ma być urządzeniem bardziej uniwersalnym, zdolnym do obsługi cięższych aplikacji i bardziej wymagających zadań.

Rzeczywistość rynkowa może jednak okazać się bardziej skomplikowana. Dzisiaj rozpoczęła się sprzedaż Macbooka Neo, wobec czego Apple dał także zielone światło na publikacje pierwszych recenzji Macbooka Neo. Te są w większości pozytywne, a laptop oferuje wysoką wydajność w podstawowych zadaniach oraz możliwość lekkiego grania. Ponadto przedsprzedaż "Safaribooka" ruszyła jeszcze przed premierą zaplanowaną na 11 marca i według informacji sprzedawców czas oczekiwania na wysyłkę już się wydłuża.

Hsu przyznaje jednak, że prawdziwy wpływ nowego MacBooka na rynek PC będzie można ocenić dopiero po pewnym czasie. Jego zdaniem część użytkowników komputerów z Windows może pozostać przy znanym ekosystemie ze względu na różnice w oprogramowaniu.

Problem większy niż Apple

Nawet jeśli producenci PC zdecydują się odpowiedzieć na MacBooka Neo tańszymi konstrukcjami, branża mierzy się obecnie z innym, poważnym ograniczeniem - rosnącymi cenami pamięci.

Według Asusa ceny modułów pamięci wzrosły w ostatnim kwartale o ponad 100 procent. Za wzrost odpowiada głównie boom na rozwiązania sztucznej inteligencji, które zwiększają zapotrzebowanie na układy DRAM. Hsu ostrzegł, że jeśli obecne zapasy Asusa się wyczerpią i firma będzie zmuszona kupować droższą pamięć, konieczna może być rewizja cen laptopów i komponentów. Problem nie zniknie szybko. Według prognoz nowe fabryki pamięci, które mogłyby zwiększyć podaż, zaczną działać dopiero około 2027 roku. Do tego czasu producenci komputerów będą musieli balansować między konkurencją cenową z Apple a rosnącymi kosztami podzespołów.

Jedno jest jednak pewne: jeśli Macbook Neo rzeczywiście okaże się sukcesem sprzedażowym, segment tanich laptopów może stać się polem jednej z najciekawszych technologicznych rywalizacji najbliższych lat.

Może zainteresować cię także:

Najnowsze

Międzynarodowy konkurs inżynieryjny Nagroda Jamesa Dysona rozpoczął przyjmowanie zgłoszeń do edycji 2026. Organizatorzy zapraszają studentów uczelni technicznych, absolwentów oraz doktorantów kierunków projektowych i inżynieryjnych z 28 krajów i regionów do prezentowania rozwiązań odpowiadających na konkretne problemy współczesnego świata.

Nagroda Jamesa Dysona: ruszył nabór do konkursu dla wynalazców

Projekty oceniane są najpierw na poziomie krajowym przez panel ekspertów z zakresu projektowania i inżynierii, w tym inżynierów firmy Dyson. Zwycięzca etapu krajowego otrzyma nagrodę w wysokości 5 tys. funtów (ponad 24 tys. zł) oraz awans do międzynarodowego finału. Ostatecznych laureatów wybiera sam Sir James Dyson - każdy z nich otrzymuje 30 tys. funtów oraz możliwość dalszego rozwijania projektu.

Zgłoszenia do tegorocznej edycji można przesyłać do 15 lipca 2026 roku za pośrednictwem strony internetowej Konkursu. Organizatorzy podkreślają, że najlepsze projekty to te, które jasno definiują problem, pokazują przemyślany proces projektowy i proponują rozwiązanie możliwe do wdrożenia.

Konkurs powołał do życia brytyjski wynalazca i przedsiębiorca Sir James Dyson. Ideą inicjatywy jest promowanie praktycznych projektów inżynieryjnych - takich, które nie tylko dobrze wyglądają na papierze, ale mają potencjał rzeczywistego zastosowania. Od momentu uruchomienia konkurs pomógł już ponad 400 wynalazkom zdobyć finansowanie, rozgłos i partnerów potrzebnych do dalszego rozwoju.

Jak dodaje, wielu dotychczasowych uczestników po udziale w konkursie założyło własne firmy i wprowadziło swoje rozwiązania na globalne rynki.

Polski sukces w jubileuszowej edycji

W 2025 roku konkurs obchodził swoje 20-lecie. Do organizatorów napłynęło ponad 2100 zgłoszeń z całego świata. Jednym z najgłośniejszych projektów okazał się polski WaterSense, który zdobył międzynarodową nagrodę w kategorii zrównoważonego rozwoju.

Autorem rozwiązania jest Filip Budny, doktorant nanotechnologii na Politechnice Warszawskiej. WaterSense to autonomiczne urządzenie do monitorowania jakości wody w rzekach i jeziorach. System wykorzystuje czujniki oraz algorytmy sztucznej inteligencji, aby analizować parametry wody w czasie rzeczywistym i wysyłać ostrzeżenia o potencjalnym zanieczyszczeniu. Projekt powstał m.in. w reakcji na katastrofę ekologiczną na Odrze w 2022 roku, która pokazała ograniczenia tradycyjnego, sporadycznego pobierania próbek. Automatyczny monitoring pozwala znacznie szybciej wykrywać zagrożenia i reagować, zanim szkody w ekosystemie staną się poważne.

Zdobycie nagrody otworzyło zespołowi drzwi do współpracy z partnerami badawczymi i instytucjami zajmującymi się ochroną środowiska w Europie.

Wcześniej sukces odniósł także SmartHEAL

To nie pierwszy polski projekt, który zwrócił uwagę jurorów konkursu. W 2022 roku międzynarodową nagrodę zdobył projekt SmartHEAL, opracowany przez zespół z Politechniki Warszawskiej: Tomasza Raczyńskiego, Dominika Baranieckiego i Piotra Waltera.

Rozwiązanie polega na integracji inteligentnego czujnika pH z opatrunkiem medycznym. Sensor monitoruje stan rany przewlekłej i na podstawie zmian pH może sygnalizować pojawienie się stanu zapalnego lub innych komplikacji. Dzięki temu lekarze i pacjenci mogą szybciej reagować, a jednocześnie uniknąć zbyt częstego zmieniania opatrunków, które często utrudnia proces gojenia.

Twórcy projektu podkreślali, że obecne metody oceny ran są w dużej mierze subiektywne lub wymagają kosztownych badań laboratoryjnych. SmartHEAL miał być prostą i skalowalną alternatywą, która ułatwi monitorowanie leczenia w warunkach ambulatoryjnych.

Konkurs to trampolina dla młodych inżynierów

Organizatorzy podkreślają, że oprócz nagród finansowych ogromną wartością konkursu jest rozgłos medialny i możliwość nawiązania współpracy z partnerami przemysłowymi. Dla wielu uczestników Nagroda Jamesa Dysona staje się pierwszym krokiem w kierunku komercjalizacji pomysłu lub założenia startupu technologicznego.

Zgłoszenia do edycji 2026 są już otwarte. Organizatorzy liczą, że wśród tegorocznych projektów pojawią się rozwiązania, które - podobnie jak WaterSense czy SmartHEAL - wyjdą poza etap akademickiego prototypu i znajdą zastosowanie w praktyce.

Więcej na temat Konkursu Nagroda Jamesa Dysona:

Najnowsze

YouTube ma spory problem z deepfejkami - w najlepszym przypadku są one wykorzystywane do tworzenia treści o charakterze humorystycznym, w najgorszym do promowania oszustw i tworzenia fake newsów. Dlatego platforma zapowiedziała właśnie nowe narzędzie, które ma pomóc w wykrywaniu i usuwaniu materiałów wykorzystujących wizerunek znanych osób bez ich zgody.

YouTube chce zatrzymać deepfejki. Platforma uruchamia nowe narzędzie

Nowa funkcja nazywa się likeness detection ("wykrywanie podobieństwa") i w dużym skrócie działa podobnie do dobrze znanego youtuberomsystemu Content ID. Ten drugi skanuje wszystkie filmy na platformie w poszukiwaniu chronionych prawem autorskim materiałów audio i wideo. Likeness detection robi coś podobnego, ale zamiast muzyki czy fragmentów filmów analizuje twarze pojawiające się w materiałach opublikowanych na platformie.

Jeśli system wykryje wideo zawierające wygenerowany przez AI wizerunek danej osoby, owa osoba otrzyma powiadomienie. Następnie będzie ona mogła przejrzeć materiał i zdecydować, czy chce złożyć wniosek o jego usunięcie. YouTube podkreśla jednak, że samo zgłoszenie nie oznacza automatycznej blokady filmu - każda decyzja ma być oceniana zgodnie z obowiązującą polityką prywatności serwisu.

Jeśli materiał wyraźnie ma charakter parodii, satyry lub komentarza politycznego, prawdopodobnie pozostanie dostępny. Platforma podkreśla, że takie treści są częścią publicznej debaty i nie powinny być automatycznie blokowane.

W praktyce oznacza to, że system ma przede wszystkim pomóc w walce z treściami wprowadzającymi w błąd - na przykład deepfejkami wykorzystującymi wizerunek znanych osób do promowania kryptowalutowych oszustw lub fałszywych inwestycji. To właśnie w takich materiałach często pojawiają się wygenerowane przez AI wersje znanych postaci medialnych.

Dotychczas narzędzie likeness detection było dostępne dla milionów twórców działających w ramach YouTube Partner Program. Teraz firma rozszerza jego działanie na nową grupę użytkowników - dziennikarzy, polityków oraz kandydatów w wyborach. Według YouTube osoby znajdujące się w centrum debaty publicznej są szczególnie narażone na manipulacje z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Deepfake przedstawiający polityka czy znanego komentatora może szybko stać się viralem i wpłynąć na opinię publiczną, zanim zostanie zweryfikowany.

Aby dołączyć do programu, uczestnicy będą musieli potwierdzić swoją tożsamość. Wymaga to przesłania krótkiego nagrania wideo oraz dokumentu tożsamości. Firma zapewnia, że dane te będą wykorzystywane wyłącznie do działania systemu wykrywania wizerunku i nie trafią do treningu modeli generatywnej sztucznej inteligencji.

Według przedstawicieli YouTube liczba faktycznych wniosków o usunięcie takich materiałów jest na razie niewielka. Amjad Hanif, wiceprezes odpowiedzialny za produkty dla twórców, przyznał podczas briefingu dla mediów, że wielu uczestników programu korzysta z narzędzia głównie do monitorowania tego, gdzie i w jaki sposób pojawia się ich wizerunek. W wielu przypadkach treści okazują się nieszkodliwe lub wręcz korzystne dla twórców, zwiększając ich rozpoznawalność.

Jednak jak podkreślił Hanif, YouTube ma świadomość że sytuacja może wyglądać zupełnie inaczej w przypadku osób zaangażowanych w politykę i życie społeczne. Dlatego politycy i dziennikarze to dopiero pierwsze grupy, które otrzymują dostęp do likeness detection - YouTube zapowiedział, że obecnie pracuje nad rozszerzeniem ochrony wizerunku na kolejne grupy. Na razie jednak nie ma planów, aby podobna ochrona objęła wszystkich użytkowników internetu.

Więcej na temat YouTube'a:

Zdjęcie główne: Bangla press / Shutterstock

Najnowsze