• Oglądalność Super Bowl bije wszelkie rekordy - w 2025 roku 127,7 mln widzów!
• Ceny reklam sięgają 7 milionów dolarów za 30 sekund.
• W przerwie meczu wystąpi światowa gwiazda muzyki - raper Bad Bunny.

Tegoroczny finał NFL to prawdziwa sensacja. Przez ostatnie 50 lat nie zdarzyło się, by o mistrzostwo walczyły zespoły, które tak nisko stały w przedsezonowych notowaniach bukmacherów. Szanse Seattle Seahawks na zdobycie tytułu oceniano na 60:1, a New England Patriots aż na 80:1. Tylko osiem z 32 drużyn miało gorsze prognozy niż Patriots! Mimo to obie ekipy w trakcie sezonu pokazały niesamowitą determinację i wolę walki, wygrywając mecz za meczem.

Niewielu kibiców wierzyło w sukces Patriots czy Seahawks, ale znalazł się śmiałek, który postawił aż 50 tysięcy dolarów na triumf Seahawks. Jeśli drużyna z Seattle wygra, zainkasuje on aż trzy miliony dolarów! Co więcej, ten sam gracz już wcześniej wygrał prawie półtora miliona, bo typował również awans Seahawks do fazy play-off i do finału. Fortuna sprzyja odważnym!

Po raz pierwszy od 22 lat w Super Bowl zobaczymy dwie drużyny, które w poprzednim sezonie nie zagrały w fazie play-off. Patriots i Seahawks bardzo szybko udowodnili, że ich potencjał był zdecydowanie niedoszacowany. Oba zespoły zakończyły sezon zasadniczy z imponującym bilansem 14 zwycięstw i 3 porażek, a w play-offach nie pozostawiły rywalom złudzeń.

Patriots to prawdziwa legenda NFL ostatnich dwóch dekad. Sześć tytułów mistrzowskich, niegdyś z Tomem Bradym w składzie, czyni ich jednym z najbardziej utytułowanych zespołów ligi. Ostatni raz sięgnęli po mistrzostwo w 2019 roku, a w 2015 ograli w dramatycznym finale... właśnie Seahawks. Od tamtej pory w składach obu drużyn nie został już żaden zawodnik z tamtego finału. To sprawia, że menedżer Seahawks - John Schneider - przeszedł do historii jako pierwszy, który zbudował dwa zupełnie różne zespoły i sztaby trenerskie, prowadząc je do Super Bowl.

*** POLECAMY TAKŻE: Super Bowl 2026 za darmo w polskiej TV. Kiedy transmisja i kto wystąpi podczas Halftime Show?

Super Bowl to nie tylko sport. To prawdziwe święto narodowe, które elektryzuje miliony Amerykanów. Trzy ostatnie finały oraz te z lat 2011-2017 to aż 10 najchętniej oglądanych programów telewizyjnych w historii USA. W ubiegłym roku rekord został pobity - przed telewizorami zasiadło aż 127,7 miliona widzów! Nic dziwnego, że 30-sekundowa reklama w tym czasie kosztuje aż 7 milionów dolarów...

Nieodłącznym elementem finału NFL jest występ światowej gwiazdy muzyki. W tym roku w przerwie meczu na stadionie w Santa Clara wystąpi raper Bad Bunny, który na pewno rozgrzeje publiczność do czerwoności. To widowisko, które ogląda się nie tylko dla sportu - to popkulturowy fenomen.

Super Bowl to również ogromne wyzwanie logistyczne i bezpieczeństwa. Federalna Administracja Lotnictwa USA ogłosiła całkowity zakaz używania dronów nad stadionem i na terenie San Francisco w dniach poprzedzających finał. FBI wdrożyło zaawansowane systemy przeciwdronowe, by zapobiec ryzyku ataków z powietrza. Zakaz obejmuje 30-milową strefę wokół stadionu i wysokość do 18 tysięcy stóp.

Operatorzy, którzy złamią te przepisy, mogą zostać ukarani grzywną do 75 tysięcy dolarów, konfiskatą drona, a nawet postawieniem zarzutów karnych. Tylko w 2024 roku przeciwdronowe środki FBI stosowano podczas zaledwie 0,05 proc. z 90 tysięcy wydarzeń - Super Bowl jest więc wydarzeniem wyjątkowym pod względem bezpieczeństwa.

Władze Stanów Zjednoczonych coraz poważniej traktują zagrożenia związane z dronami. Po doświadczeniach z wojny na Ukrainie i kilku incydentach podczas sportowych imprez, rząd zainwestował aż 115 milionów dolarów w technologie przeciwdronowe na potrzeby Mistrzostw Świata 2026 oraz obchodów 250-lecia powstania USA. Dodatkowe 250 milionów dolarów trafiło do stanów goszczących mecze na zakup nowoczesnych systemów obronnych. Przykłady z ostatnich miesięcy pokazują, że zagrożenie jest realne - m.in. podczas finału konferencji AFC czy maratonu w Bostonie.

• Więcej aktualnych informacji z Polski i ze świata znajdziesz na stronie głównej RMF24.pl.

Urodzony 30 września 1931 roku w sercu polskich Tatr, Zakopanem, Franciszek Gąsienica Groń od najmłodszych lat wykazywał niezwykłą sportową wszechstronność. Próbował swoich sił w skokach do wody, piłce nożnej, tenisie stołowym, a nawet pływaniu, które - jak sam wspominał - "wciągnęło go szczególnie". Mógł zostać świetnym pływakiem, ale los skierował go na zupełnie inną ścieżkę.

Po ukończeniu szkoły oficerskiej, gdzie reprezentował Wojsko Polskie wrócił do rodzinnego Zakopanego. To właśnie tam, pod okiem trenera Mariana Woyny Orlewicza, rozpoczął przygodę z narciarstwem, która miała odmienić jego życie i zapisać je na kartach historii.

Rok 1956. Siódme Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Cortina d’Ampezzo. Polska kadra w kombinacji norweskiej przygotowywała się do startu w wyjątkowych warunkach - w polskich Tatrach, pod okiem byłego olimpijczyka Stanisława Skupienia. Jednak niewiele brakowało, by Gąsienica Groń nie pojechał do Włoch. Władze sportowe miały wątpliwości co do jego formy. Ostatecznie trener Woyna Orlewicz postawił wszystko na jedną kartę, grożąc rezygnacją z funkcji selekcjonera, jeśli jego podopieczny nie zostanie powołany. Franciszek udowodnił swoją wartość, wygrywając zawody w szwajcarskim Le Brassus i zapewniając sobie miejsce w olimpijskiej kadrze.

W kombinacji norweskiej liczy się wszechstronność - dwa skoki narciarskie i bieg na 15 kilometrów. To właśnie podczas olimpijskich zmagań w Cortinie d’Ampezzo Franciszek Gąsienica Groń przeszedł do historii. Pierwszy skok okazał się dramatyczny.

Napaliłem się na ten skok, chciałem uzyskać na rozbiegu jak największą szybkość. Coś poknociłem, w końcu wystartowałem przy zachwianej równowadze. Błyskawiczna myśl: rany boskie, nie przewrócić się na rozbiegu. To wystarczyło, dekoncentracja, już próg skoczni, wybijam się za wcześnie. Straszne, lecę na głowę. Końce nart dostają zeskoku, jakimś cudem się odchylam, odbijam palcami, zjeżdżam w dół, ale skok jest z upadkiem. Łzy leją mi się po policzkach, co za straszny pech. Przez dwa tygodnie na tej skoczni lądowałem najdalej ze wszystkich ani razu się nie przewróciłem i musiało to mieć miejsce akurat teraz - wspominał po latach w wywiadzie dla Skijumping.pl.

Po pierwszej serii Polak zajmował ostatnie miejsce. Drugi skok był już znacznie lepszy, co pozwoliło mu awansować na 10. pozycję. Nadzieje na medal wydawały się odległe, ale Gąsienica Groń nie zamierzał się poddawać.

31 stycznia 1956 roku. Zawody biegowe. Na dwa kilometry przed metą, będący przed Polakiem Włoch Alfred Prucker przewraca się na stromym zboczu. To wydarzenie zmienia bieg rywalizacji - Franciszek awansuje do czołówki. Po przekroczeniu mety nie wie jeszcze, że właśnie dokonał czegoś niezwykłego. Dopiero po chwili dociera do niego, że zdobył brązowy medal - pierwszy w historii Polski medal zimowych igrzysk olimpijskich.

Do srebra zabrakło zaledwie 0,6 punktu. Franciszek Gąsienica Groń do dziś pozostaje jedynym polskim medalistą olimpijskim w kombinacji norweskiej.

Równo 70 lat po jego historycznym medalu, Cortina d’Ampezzo wraz z Mediolanem znowu jest gospodarzem Zimowych Igrzysk Olimpijskich. W wiosce polskiej można będzie zobaczyć ten wyjątkowy medal.

• Amerykańscy olimpijczycy dostaną gigantyczne premie za sam udział w igrzyskach - nawet 200 000 dolarów.
• 2026 roku Polska wystawiła na zimowe igrzyska 60 zawodników w 12 dyscyplinach.
• Jakie nagrody dla olimpijczyków przewidział Polski Komitet Olimpijski?
• Chcesz poznać najgorętsze nazwiska polskich olimpijczyków? Zajrzyj do pełnego artykułu!

Po drugiej stronie Atlantyku to nie amerykańscy biegacze narciarscy przyciągają największe zainteresowanie. Ich status ledwo da się porównać z gwiazdami NHL czy gwiazdami narciarstwa alpejskiego, takimi jak Mikaela Shiffrin i Lindsey Vonn. Teraz wszyscy olimpijczycy dostaną premie za sam udział w igrzyskach. I to ogromne. Jest jednak pewien haczyk.

W świecie olimpijskim nagrody pieniężne zawsze budziły duże emocje. Tym razem jednak skala gestu jest bezprecedensowa. Miliarder Ross Stevens, założyciel Stone Ridge Holdings Group, w ubiegłym roku przekazał Amerykańskiemu Komitetowi Olimpijskiemu i Paraolimpijskiemu (USOPC) 100 milionów dolarów.

Te środki stały się fundamentem zupełnie nowego modelu premiowania sportowców, który po raz pierwszy zostanie zastosowany podczas tegorocznych zimowych igrzysk we Włoszech.

Co wyróżnia ten system? Premia nie jest zależna od wyniku sportowego - liczy się sam udział w igrzyskach.

Nowy model zakłada, że każdy sportowiec zakwalifikowany do igrzysk otrzyma 200 000 dolarów. Wyjątkowość rozwiązania polega na tym, że nagroda nie jest jednorazowa, a wypłacana w dwóch transzach.

Pierwsza rata - 100 000 dolarów - zostanie wypłacona najwcześniej 20 lat po udziale w igrzyskach lub w momencie, gdy sportowiec ukończy 45 lat. Decyduje późniejszy z tych terminów.

Druga połowa premii to swoiste ubezpieczenie na życie - środki te trafią do rodziny lub wskazanych przez sportowca osób po jego śmierci. Wypłaty te mają działać jak finansowa siatka bezpieczeństwa, zapewniająca spokój zarówno zawodnikom, jak i ich bliskim.

Premia została zaplanowana z myślą o tych, których sportowa kariera nie gwarantuje wysokich zarobków. Bonus przysługuje tylko tym, którzy nie przekraczają rocznego dochodu miliona dolarów.

57 procent olimpijczyków zarabia mniej niż 50 000 dolarów rocznie - podkreśla Christine Walshe, prezes Komitetu Olimpijskiego USA.

To właśnie dla nich premia może oznaczać nie tylko wsparcie, ale wręcz zmianę życia.

System przewiduje także nagrody dla najbardziej wytrwałych. Każdy sportowiec, który zakwalifikuje się na więcej niż jedną edycję igrzysk, otrzyma premię wielokrotnie. Trzykrotny olimpijczyk może liczyć na aż 600 000 dolarów!

Takie rozwiązanie doceniają szczególnie przedstawiciele sportów zimowych, którzy rzadko mogą liczyć na ogromne kontrakty reklamowe.

Choć amerykański system robi wrażenie, inni także nie pozostają w tyle.

Włochy, gospodarz zimowych igrzysk, przewidują aż 180 000 euro premii za zwycięstwo olimpijskie - i to bez podatku!

Niemieccy medaliści również mogą liczyć na podwyższone premie, a rząd federalny zdecydował, że nie będą musieli już oddawać części premii fiskusowi.

Szczegóły systemu nagród, które czekają na medalistów najbliższych igrzysk olimpijskich, ogłosił Polski Komitet Olimpijski.

Zawodnik, który zdobędzie złoty medal i stanie na najwyższym stopniu podium, otrzyma od PKOl aż 500 tysięcy złotych w gotówce! To jednak nie wszystko - na konto mistrza trafi także 250 tysięcy złotych w formie tokenów, czyli cyfrowych aktywów, które mogą być wymieniane na określone usługi lub produkty.

Srebrny medalista wzbogaci się o 400 tysięcy złotych oraz 200 tysięcy złotych w tokenach, a zdobywca brązowego medalu otrzyma odpowiednio 300 tysięcy złotych i 150 tysięcy złotych w tokenach. W przypadku konkurencji drużynowych premie są dzielone między członków zespołu, ale ich łączna wysokość pozostaje na podobnym poziomie, co w konkurencjach indywidualnych.

Oprócz nagród pieniężnych i tokenów, każdy medalista otrzyma także nagrody rzeczowe. Wśród nich znalazły się vouchery na wakacje marzeń oraz ekskluzywna biżuteria.

Prawdziwą sensacją wśród nagród jest jednak prezent, który można śmiało nazwać spełnieniem marzeń każdego Polaka. Złoci medaliści otrzymają od PKOl i sponsora - dewelopera Profbud - dwupokojowe mieszkanie.

Na tym jednak nie koniec - złoty medalista wróci do domu nową Toyotą Corollą!

W 2026 roku nasza reprezentacja na igrzyska olimpijskie we Włoszech liczy aż 60 zawodników, którzy rywalizują w 12 różnych dyscyplinach. Na jej czele stoją prawdziwi weterani olimpijskich aren. Chorążymi naszej drużyny zostali: Natalia Czerwonka - łyżwiarka szybka, dla której są to już piąte igrzyska, oraz Kamil Stoch - legenda skoków narciarskich, który do olimpijskiej rywalizacji staje po raz szósty.

Gdzie szukamy medali? Największe nadzieje olimpijskie:

• Łyżwiarstwo szybkie: To właśnie tutaj Polacy mają szansę na spektakularne sukcesy. Vladimir Semirunnij, specjalista na dystansie 10 000 metrów, to jeden z naszych żelaznych kandydatów do medalu. Jego forma w ostatnich sezonach budzi podziw, a doświadczenie zdobyte na arenach międzynarodowych pozwala z optymizmem patrzeć na olimpijską rywalizację. Nie mniej emocji dostarczą starty Andżeliki Wójcik i Kai Ziomek-Nogal. Obie zawodniczki już wielokrotnie udowadniały, że potrafią walczyć jak równy z równym z najlepszymi na świecie. Ich szybkość, technika i determinacja sprawiają, że możemy śmiało marzyć o kolejnych medalach w tej dyscyplinie.
• Snowboard alpejski: Aleksandra Król-Walas to nazwisko, które coraz częściej pojawia się w kontekście olimpijskich nadziei. Jej finałowy start już 8 lutego - cała Polska będzie trzymała kciuki! Król-Walas to zawodniczka, która nie boi się wyzwań i zawsze daje z siebie wszystko. Do walki o medal stanie także Oskar Kwiatkowski - aktualny mistrz świata, który w tym sezonie imponuje formą i konsekwencją.
• Short track: Nie można zapominać o short tracku, gdzie polska sztafeta mieszana z Natalią Maliszewską na czele uznawana jest za jedną z najlepszych na świecie. Dynamiczne wyścigi, nieprzewidywalność i ogromne tempo - to wszystko sprawia, że short track przyciąga uwagę kibiców. Polacy mają tu realne szanse na podium, a sukces sztafety może być jednym z najważniejszych wydarzeń tych igrzysk. 

Trzymamy kciuki za Biało-Czerwonych i czekamy na pierwsze olimpijskie sukcesy!