Rynek gier wideo o tematyce piłkarskiej jest bardzo trudny od wielu lat. Wśród najpopularniejszych tytułów od wielu lat panują EA Sports FC (dawniej produkcja znana jako seria FIFA) oraz eFootball (dawniej znany jako Pro Evolution Soccer). Wśród gier, w których nie bierzemy osobiście w rozgrywce na boisku niepodzielnie króluje Football Manager, choć i ta seria miała pewne problemy, przez co w 2024 roku nie ukazała się kolejna część, przesuwając debiut na ubiegły rok. W ostatnim czasie pojawiły się pewne próby stworzenia konkurencji.

Przede wszystkim za taką miał uchodzić białoruski UFL, lecz po ponad roku od premiery nic nie wskazuje na to, by produkcja studia Strikerz Inc. miała odnieść spektakularny sukces. Mniej realistycznym, ale równie ciekawym projektem jest REMATCH. Gra studia Sloclap miała znakomity początek, lecz z czasem można było zauważyć znaczący odpływ graczy. Co jakiś czas różni producenci wychodzą na rynek z kolejnymi piłkarskimi propozycjami. Niedawno wspominaliśmy o Freestyle Football 2, a teraz do gry wchodzi GOALS. Oficjalne testy rozpoczną się już wkrótce.

GOALS to nadchodząca produkcja od studia założonego pod taką samą nazwą, celowo pod piłkarski projekt. Tytuł będzie bardziej nawiązywał do takich gier, jak wspomniane EA Sports FC czy eFootball niż REMATCH. Otrzymamy panowanie całą drużyną z perspektywy kamery transmisyjnej i to w ten sposób będziemy dążyli do zdobyczy bramkowej. Na Steam znajduje się karta gry, do której dodano informacje o samej produkcji.

Zatem z opisu wynika, że będzie to kolejna bardziej zręcznościowa produkcja nastawiona na rozgrywanie efektownych spotkań niż na realizm i symulacyjne budowanie akcji na boisku. Na tę chwilę nie ma oficjalnej daty premiery, lecz wiemy, że tytuł ma zadebiutować już w tym roku i będzie zupełnie darmowy. GOALS pojawi się zarówno na PC, jak i na PlayStation 5 oraz Xbox Series X|S. Już 13 marca każdy będzie mógł przetestować ten tytuł na swoim sprzęcie. Żeby uzyskać taką możliwość należy zgłosić chęci na stronie playgoals.

Apostolides wyjaśnił, że Capcom zdecydował się uczynić Raccoon City centralnym motywem Requiem. To oznaczało konieczność obsadzenia kogoś, kto był "naprawdę dotknięty" tamtymi wydarzeniami. Leon Kennedy, jeden z ocalałych z katastrofy z 1998 roku, był oczywistym wyborem. Poza tym miał odpowiedni impet po serii remaków, w których ponownie poznaliśmy jego historię.

Apostolides przyznał, że Capcom wybrał Leona nie po to, żeby zamknąć jego historię. Studio chciało sprawdzić, gdzie postać znajduje się "w teraźniejszości", i na tej podstawie zbudowało fabułę Requiem. Aktor zaznaczył, że ta intencja była jasna już na etapie jego rozmów z twórcami gry.

Kluczowym fragmentem wywiadu jest komentarz o podejściu Capcomu do arc Leona. Apostolides użył sformułowań "not complete" (nie kończyć) i "continue" (kontynuować) - z zaznaczeniem, że Capcom chciało "ustalić, gdzie Leon stoi w obecnych czasach". Na platformie X użytkownik Resident_bio zwrócił uwagę na tę wypowiedź i wywołał szeroką dyskusję wśród fanów serii.

Niezależnie od tego, jak interpretujemy zakończenie Resident Evil Requiem, Apostolides daje do zrozumienia, że Capcom nie traktuje tej gry jako domknięcia historii postaci. Seria liczy sobie 30 lat i 183 miliony sprzedanych egzemplarzy, więc trudno się dziwić, że studio nie spieszy się z żegnaniem jednej z jej ikon.

Resident Evil Requiem może nie być ostatnim słowem w historii Leona nawet w obrębie tej konkretnej gry. Według wcześniejszych doniesień planowane rozszerzenie do Resident Evil Requiem ma skupiać się właśnie na tej postaci. Gracze mogą więc zobaczyć go ponownie w akcji, zanim ewentualnie pojawi się w kolejnej dużej odsłonie cyklu.

Capcom nigdy publicznie nie deklarował, że Requiem ma być pożegnaniem z Leonem - to było oczekiwanie samych graczy, wynikające z fabuły i domknięcia wielu wątków z 30-letniej historii postaci. Jednak Apostolides mówi wprost: historia Leona nie została domknięta i będzie kontynuowana.

Nick Apostolides po raz pierwszy wcielił się w Leona Kennedy'ego w Resident Evil 2 Remake z 2019 roku - grze, która zebrała 91/100 na Metacritic i sprzedała się w ponad 13 milionach egzemplarzy. Resident Evil Requiem to jego trzecia duża produkcja z tą postacią, po RE2 i RE4 Remake.

Cały gamingowy świat żyje od kilku dni nowymi wieściami o Projekcie Helix. Taki kryptonim nosi nowa konsola od Microsoftu, która będzie chciała zaoferować graczom paletę unikalnych doświadczeń w elektronicznej rozrywce. Na DGC 2026 szefowie Microsoftu zdradzili dużo więcej ciekawych rzeczy o sprzęcie.

Project Helix mocarną konsolą do gier PC i z Xboxa?

Project Helix ma być napędzany niestandardowym autorskim układem AMD SOC z obsługą technologii ray tracingu i nową iteracją upscalingu FSR opartą na uczeniu maszynowym i technice generowania klatek. W czym ma to pomóc? Przede wszystkim zabieg ma istotnie wpłynąć na większą płynność samej rozgrywki przez implementację większej liczby FPS-ów.

Układ zaprojektowany został z myślą o kolejnej generacji DirectX. Prócz next-genowego podejścia do śledzenia promieni możemy spodziewać się także obecności przełomowych technologii znajdujących się w obszarze AMD FSR (w wersji Next):

Przy czym te dwie ostatnie technologie związane są z szeroko pojętym zjawiskiem kompresji tekstur. Wiceprezes ds. nowych generacji w Microsofcie przyznał, że system Windowsa i ekosystem Xboxa "zbliżają się do siebie" coraz mocniej, zacierając po drodze granice. Project Helix ma być więc hybrydowym urządzeniem będącym w stanie bez problemów uruchamiać gry nie tylko z Xboxa, ale i z platformy PC.

Premiera w 2028?

Co interesujące, konsola będzie rozsyłana do deweloperów w wersji alfa w 2027 roku. Nie oznacza to jednak, że możemy spodziewać się jej debiutu właśnie w tym roku. Najprawdopodobniej Project Helix zadebiutuje najwcześniej w 2028 roku. Dopiero za nieco ponad rok twórcy gier rozpoczną opracowywanie swoich tytułów na to urządzenie.

Gracze mogą wybrać jeden z sześciu modeli samochodów i zmierzyć się z dwiema trasami inspirowanymi polskimi drogami tamtych lat. Kolejna odsłona całorocznej kampanii "Razem nam po drodze" stanowi symboliczne połączenie dwóch światów - cyfrowej pasji i realnych doświadczeń za kierownicą.

Rok 1996 był symbolem przyspieszenia - zarówno w świecie gier, jak i motoryzacji. W latach 90. Continental rozwijał zaawansowane mieszanki gumowe i technologie poprawiające przyczepność oraz trwałość opon, odpowiadając na rosnące wymagania rynku. W tym samym czasie gry wyścigowe (m.in na kultowych Pegasusach) definiowały marzenia młodych kierowców.

Powrót do retro nie jest przypadkowy. To globalny trend, który wraca do łask. Młodzi gracze coraz chętniej wracają do prostoty 8-bitów, tak jak konsumenci coraz częściej cenią trwałość i jakość produktów, które "zostawiają ślad" na lata. Te gry były niezawodne, dawały mnóstwo radości, łączyły wszystkich niezależnie od wieku.

Retro-gaming jest intuicyjny - włączasz i grasz. Opony Continental są projektowane z podobną filozofią: dostępne dla każdego typu pojazdu i kierowcy, niezależnie od doświadczenia czy stylu jazdy. Gra retro by Continental zaprojektowana w pixelartowym stylu to także symboliczna opowieść o śladzie - tym cyfrowym, zapisanym w pamięci pokoleń, jak i tym realnym, pozostawianym na drogach.

"Droga do retro rywalizacji" to nie tylko forma rozrywki. To zaproszenie do wspólnego świętowania 30 lat marki w Polsce: w duchu nostalgii, innowacji i pasji do motoryzacji. Projekt ma pokazać, że mimo upływu trzech dekad jedno pozostaje niezmienne - radość z jazdy i emocje towarzyszące drodze.

Wystarczy, że gracz wybierze auto oraz ustawi trasę jazdy. Zrobi to korzystając jedynie ze strzałek kierunkowych klawiatury lub w wersji mobilnej dotykając ekranu smartfona. Co ciekawe, po drodze m.in. zobaczy bilboardymarki Continental. Gracze mogą ze sobą rywalizować. W grze webowej będzie prowadzona także tabela wyników prezentująca najlepsze czasy zawodników. Aby jednak trafić do tabeli, ważne by przejechać trasę w dobrym czasie, bez uszkodzenia auta.

Dodatkowo, w grze zaimplementowano muzyczny soundruck w duchu Synthwave z lat 80. XXI wieku.

Gra dostępna jest na specjalnie zaprojektowanej stronie internetowej stworzonej z okazji jubileuszu firmy i gromadzącej 30 dróg na 30 lat: https://razemnampodrodze.pl/pl/drogi/droga-do-retro-rywalizacji

Zanim przejdziemy do listy najciekawszych i najsilniejszych Pokemonów, chcemy podkreślić, co dokładnie czyni jednostki mocnymi w Pokemon Fire Red & Leaf Green. Jako jedna z pierwszych gier całej marki, FRLG ma kilka bardzo specyficznych mechanik, w tym znaczenie statystyki ataku specjalnego i fizycznego. Powyżej możecie zobaczyć obszerny materiał dokładnie tłumaczący wszystkie kluczowe rozwiązania, a my wytłumaczymy cały problem po krótce.

Ataki Special i Physical działają nieco inaczej niż we współczesnych odsłonach serii Pokemon. Ataki Special w Pokemon Fire Red & Leaf Green to ataki Fire, Water, Electric, Grass, Ice, Psychic, Dark oraz Dragon. Ataki Physical to wszystkie pozostałe typy. Jeżeli zaatakujemy typem Fire, jego siła będzie zależna od statystyki ataku Special naszego Pokemona, a nie Physical.

Co to oznacza w praktyce? Weźmy za przykład Snorlaxa - 110 ataku Physical i ataku Special. Snorlax jest dosyć wszechstronną jednostką, którą możemy nauczyć ataków typu Fire, Electric czy nawet Water, ale wszystkie z nich będą czerpać siłę ze statystyki ataku Special, znacznie niższą od Physical. Snorlax, o którym za chwilę powiemy szerzej, prawdziwy pogrom będzie siać atakami pokroju Earthquake czy Body Slam.

Jednym z najbardziej paradoksalnych przypadków tej dziwnej reguły jest Gyarados, wodny Pokemon z atakiem Physical o wartości 125 i atakiem Special w wysokości 100. Fizyczny atak słynnej ewolucji Magikarpa jest ogromny, jeden z największych w grze, ale większość jego umiejętności jest typu Water, więc ich siła bierze się ze statystyki Special ataku.

---

Pokemon Fire Red & Leaf GreenINTERIA.PL

---

Ta nietypowa zasada jest często jednym z głównych powodów, dlaczego poniższe Pokemony znalazły się na dzisiejszej liście i definiuje ona najsilniejszy moveset dla danej jednostki.

Przepis na prosty i przyjemny wczesny etap gry. Nidorana można złapać bardzo szybko, nawet na 6 poziomie, uczynić go częścią drużyny i stopniowo levelować. Już na 16 Nidoran ewoluuje w Nidorino i na tym samym poziomie można użyć na nim Moon Stone'a (do znalezienia w Mt. Stone), który zamienia go w Nidokinga.

Chociaż rozważyć można dokonanie finalnej ewolucji dopiero na 22 lub 23 poziomie, bardzo szybko możemy dostać w swoje ręce silną, wszechstronną jednostkę. Thrash przeniesie Was przez większość early game'u, a później Nidokinga można wyposażyć w Ice Beam czy Earthquake, jedne z najlepszych ataków w grze.

Jedna z najlepszych wodnych jednostek w Pokemon Fire Red & Leaf Green trafia w nasze ręce całkowicie za darmo, jako prezent od pracownika Silph Co. na siódmym piętrze Saffron City. Lapras nie jest może aż tak silny jak Starmie, ale jest świetną alternatywą dla posiadaczy wersji Fire Red. Ma solidną liczbę punktów zdrowia, można nauczyć go Surf, jednej z najważniejszych umiejętności w grze, oraz Ice Beam, dzięki czemu Lapras bez problemu poradzi sobie z wieloma Pokemonami różnych typów.

Podobnie jak Lapras, Eevee trafia w nasze ręce jako prezent, w tym przypadku w formie Poke Balla w ogromnej rezydencji w Celadon City. W tym samym mieście, w sklepie Celadon Department Store, możemy później kupić Thunder Stone (lub znaleźć go w Power Plant) i uroczego, drobnego liska ewoluować w potężnego, naładowanego energią, żółtego rysia.

Jolteon to doskonała opcja dla wszystkich, którzy nie planują używać Zapdosa. Lub dla osób szukających alternatyw zanim będzie można złapać go na 50 poziomie. Ma aż 110 Special Attacku, 130 Speeda i uczy się ataku Bite (bardzo przydatny typ Dark). Dostajecie szybką, bardzo ofensywną jednostkę, która jest w stanie pojedynczym atakiem zmieść z powierzchni ziemi wielu rywali.

Ekskluzywny dla edycji Fire Red Arcanine to jeden z najsilniejszych Pokemonów w całym Pokemon FRLG. Bardzo wyrównane, wysokie statystyki, szeroki zakres ataków i wysoka prędkość. Jego jedyny problem to fakt, że Growlithe uczy się Flamethrowera, kluczowej umiejętności, dopiero na poziomie 49 lub 50. Najlepiej jest poczekać do tego momentu z ewolucją poprzez Fire Stone (do kupienia w Celadon Department Store). Po ewolucji Arcanine odblokowuje również Extreme Speed i staje się istną potęgą zdolną do naprawdę imponujących wyczynów.

Dla posiadaczy wersji Leaf Green, którzy nie zdecydowali się na Charmeleona na początku swojej przygody z grą, najlepszą alternatywą jest Ninetales. Jego proces ewolucji jest znacznie prostszy, ma dobre statystyki i dużo szybciej odblokowuje ważny dla jednostek typu Fire Flamethrower.

Proces zdobycia Snorlaxa w Pokemon Fire Red & Leaf Green jest nieco dłuższy, ale podobnie jak w przypadku Laprasa i Eevee, gwarantowany. Snorlaxa spotkacie na Route 12 lub 16. Śpiącego na środku drogi giganta trzeba obudzić poprzez Poke Flute, który zdobywa się od Mr. Fuji w Lavender Town. Kiedy go obudzicie, do waszej drużyny trafia jeden z najbardziej wyjątkowych Pokemonów w całej grze.

Snorlax ma 160 punktów zdrowia oraz 110 ataku fizycznego. Jest wolny, ale może przeżyć mnóstwo ataków ze strony rywali, a dzięki umiejętności Rest - zdrzemnąć się i odnowić całe HP. Snorlax jest niczym tank w grach MMORPG, który stoi na froncie i przyjmuje na siebie ciosy. Wyposażony w Body Slam czy Hyper Beam jest jednak również w stanie zadać bardzo duże obrażenia.

Dla wielu Pokemon Fire Red & Leaf Green to nostalgiczna podróż do przeszłości i "meta" czy balans poszczególnych Pokemonów nie będzie miał większego znaczenia. I bardzo dobrze. Grajcie, cieszcie się wielkim powrotem ponad 20-letniej produkcji i wybierajcie te Pokemony, które pokochaliście w czasach swojego dzieciństwa. Powyższa lista to tylko sugestia dla tych, którzy chcą odrobiny różnorodności i zastanawiają się im, jakie potężne jednostki umknęły im w czasach GameBoya.

Do niezwykle długiej już listy urządzeń, na których można odpalić grę Doom można teraz dopisać telefon stacjonarny. O ile oczywiście posiada on jakikolwiek wyświetlacz - bez tego cały trick się nie uda. Pewien człowiek o ksywie [0x19] przeportował w ten sposób tego klasycznego shootera na biurowy telefon Snom 360 - ten akurat model jest wyposażony w całkiem pokaźny ekran LCD.

Snom 360 jest telefonem z czasów, gdy raczkowała technologia VoIP (Voice Over Internet Protocol), a w ręce [0x19] wpadł model z 2005 roku. Z początku haker chciał się nim po prostu zwyczajnie pobawić, ale szybko doszedł do wniosku, że urządzenie pozwala na o wiele więcej. Analiza firmware pozwoliła mu dojść do wniosku, że urządzenie korzysta z systemu opartego o kernel Linuxa i chip MIPS, a stąd już prosta droga do kolejnych działań. Wybór padł oczywiście na próbę uruchomienia Dooma na monochromatycznym ekranie LCD. Napisałem "oczywiście", bo Doom to chyba najbardziej szeroko portowana gra, którą udało się uruchomić nawet na kiosku do zamówień w McDonaldzie.

Uruchomienie gry na telefonie oznaczało skompilowanie stworzonego na własne potrzeby firmware, pobranie lepszej wersji BusyBox (softu, który pozwala uruchomić wiele komend unixowych z poziomu jednego pliku wykonywalnego), oraz przebudowę doomgeneric (kolejny "ułatwiacz, tym razem portowanie gry) na cele tego niezwykłego projektu.

Po drodze było jeszcze zbadanie, jak działa odczyt klawiatury telefonu oraz budowa własnych sterowników ekranu LCD. Jak widzicie, żadna z tych rzeczy nie jest trywialna i raczej nie byłaby do ogarnięcia w 5 minut przez przeciętnego Kowalskiego. Efekt? Podejrzana wersja gry Doom, która ledwo działała na telefonie stacjonarnym z ledwo czytelnym wyświetlaczem LCD.

---

Doom uruchomiony na telefonie biurowym / źródło: https://0x19.co/materiały źródłowe

---

Portowanie Dooma to oczywiście przede wszystkim bardziej sprawdzian własnych umiejętności niż coś, co się robi z autentycznej potrzeby zagrania na czymś nietypowym. Wcześniej robiono to już m.in. na klockach Lego, słuchawkach bezprzewodowych i wspomnianym wcześniej kiosku McDonald's.

Pokemon Fire Red & Leaf Green to nie remaster ani remake. To okazja dla nowych graczy, aby zapoznać się z początkami serii i okazja dla wszystkich weteranów, ówczesnych, szczęśliwych posiadaczy GameBoya na powrót do 22-letniej produkcji, która rozpoczynała ich miłość do całej marki Pokemon. Dostajemy tę samą grę, z czarnymi paskami po bokach ekranu, z drobnymi usprawnieniami i ułatwieniami, nieskażoną żadnym unowocześnieniem.

Grając w Pokemon Fire Red & Leaf Green szybko daje o sobie znać fakt, jak długą drogę przeszła cała ta seria. Stare Pokemony były po prostu inne. Szczególny nacisk kładły na eksplorację i nagradzanie ciekawości, czego brakuje we współczesnych produkcjach. W dzisiejszych czasach Pokemony to podążanie za ustaloną z góry ścieżką, okazjonalne zadania poboczne i konsekwentne poszerzanie swojego Pokedexu. Zbieramy nowe jednostki, levelujemy drużynę, pokonujemy Gymy, wędrujemy z miasta do miasta i w końcu oglądamy napisy końcowe.

Pokemon Fire Red & Leaf Green nie tłumaczy graczowi praktycznie nic, a jeśli coś tłumaczy, robi to w bardzo subtelny sposób, ubierając wskazówki w komunikaty na znakach drogowych albo rozmowy z przypadkowymi NPC. Gra subtelnie sugeruje, żeby zaglądać w każdy kąt, rozmawiać z każdą osobą napotykaną po drodze i walczyć z każdym trenem. Szybko wzbudza w nas uczucie, że następna walka lub rozmowa może być dla nas źródłem cennego przedmiotu, wartościowej porady albo jednej z najsilniejszych umiejętności w grze. Jesteśmy ciekawi świata i zaczynamy patrzeć na wszystkie detale.

---

Pokemon Fire Red & Leaf GreenINTERIA.PL

---

Co więcej, budowanie drużyny i stojąca za tym procesem strategia odgrywała w starszych odsłonach dużo większą rolę. Pokemon Fire Red & Leaf Green nie da się przejść paroma silnymi Pokemonami, wyposażonymi w najlepsze umiejętności. Trzeba zaplanować i skompletować pełną drużynę, która ma odpowiedź na większość typów Pokemonów w grze. Jest to mniej widoczne w początkowych etapach, ale zyskuje na znaczeniu, a ostatecznie na etapie endgame'u jesteśmy wręcz zmuszeni do tego, żeby zrozumieć dobrze zasady stojące za budowaniem drużyny i złożyć zespół, który jest zdolny podbić Ligę.

Bardzo przyjemną niespodzianką jest również fakt, że Game Freak zdecydowało się udostępnić posiadaczom Nintendo Switcha Pokemon Fire Red & Leaf Green wzbogacone o całą zawartość endgame'ową. Po przejściu podstawowej wersji gry czekają nas jeszcze dziesiątki godzin rozgrywki, nawet jeśli waszym celem nie jest polowanie na shiny Pokemony lub ukończenie całego Pokedexu. W ramach FRLG zyskujemy również dostęp do Sevii Islands, gdzie złapać można niektóre Pokemony z drugiej i trzeciej generacji, jak i Trainer Tower, kolejne, wymagające wyzwanie mające na celu zachęcić gracza do stworzenia jak najbardziej skutecznej drużyny.

Równie ekscytującą atrakcją, szczególnie dla osób, które grały wcześniej w Pokemon Fire Red & Leaf Green, jest dostęp do Birth Island oraz Naval Island. Można na nich złapać legendarne Pokemony Ho-Oh, Lugię oraz Deoxysa, które wcześniej były ekskluzywne dla specjalnych wydarzeń w prawdziwym życiu. Pokemon Fire Red & Leaf Green na Nintendo Switch jest więc edycją "definitywną", kompletną grą mającą na celu zaoferować graczom wszystko, co tylko miała w swoim rękawie ta produkcja.

Powrót do 22-letniej produkcji bez żadnych, drastycznych zmian ma jednak również swoje słabsze strony. Bardzo widoczne będzie to dla osób, które do tej pory miały styczność głównie z nowszymi odsłonami serii, takimi jak X&Y, Sword & Shield czy z serią Legends. W porównaniu do wielu tych produkcji Pokemon Fire Red & Leaf Green nie tylko wygląda staro, co jest oczywiście nieuniknione, ale jest również bogate w liczne, przestarzałe mechaniki.

Najlepszym tego przykładem jest grind, jaki stoi za levelowaniem całej drużyny. Standardem w grach Pokemon od wielu lat jest tzw. "EXP Share" - po skończonej walce wszystkie jednostki w aktywnej drużynie otrzymują jakąś część uzyskanych punktów doświadczenia. Pokemony uczestniczące w walce dostają ich więcej, ale cała reszta też dostaje coś w zamian za przesiadywanie na ławce rezerwowych. W ten sposób możemy stopniowo, pasywnie levelować całą drużynę i trzymać wszystkie Pokemony na podobnym poziomie, nie wkładając w to wiele wysiłku.

Levelowanie w Pokemon Fire Red & Leaf Green to długi i często żmudny grind. Za złapanie Pokemona nie dostajemy żadnych punktów EXP, a po skończonej walce (o ile któryś z Pokemonów nie otrzymał przedmiotu EXP Share) doświadczenie dostają tylko Ci, którzy brali czynny udział w pojedynku. Levelowanie słabszych Pokemonów oznacza więc wyjmowanie ich do walki, chowanie do rezerwy na rzecz mocniejszej jednostki i dopiero nią pokonywanie rywala. Fire Red & Leaf Green na szczęście uprościły nieco ten proces, pozwalając na powtarzanie walk z trenerami, ale wciąż może być to dużym zaskoczeniem dla nowych fanów serii.

---

Pokemon Fire Red & Leaf GreenINTERIA.PL

---

Trudniej jest usuwać umiejętności z Pokemonów, z pieniędzmi początkowo nie jest aż tak łatwo, HM-y są niezbędne do progresu w grze, a ™-ów można użyć raz, na jednym Pokemonie. Wszystkie te rzeczy to żadna nowość dla weteranów, ale biorąc pod uwagę, jak wiele zmieniło się na przestrzeni ostatnich dwóch dekad w gamingu, znacząco zwiększają one również barierę wejścia do Pokemon Fire Red & Leaf Green i mogą zniechęcić niektórych graczy oczekujących bardziej nowoczesnego, odświeżonego gameplayu.

Czy Game Freak powinno pokusić się o remake Pokemon Fire Red & Leaf Green? Odświeżyć przestarzałe mechaniki, zmniejszyć barierę wejścia i stworzyć bardziej nowoczesne doświadczenie, bliższe współczesnym Pokemonom? Trudno powiedzieć. Chociaż osobiście bym tego nie chciał i dużo bardziej wolę cofnąć się te 22 lata i przypomnieć sobie czasy GameBoya, mimo licznych trudności i tony grindu, rozumiem, że od tak głośnego powrotu można by oczekiwać więcej.

Moim największym zarzutem wobec Pokemon Fire Red & Leaf Green są wyłącznie lokalne wymiany pomiędzy innymi graczami. Zdobycie ekskluzywnych Pokemonów jest znacznie trudniejsze, a czasy kiedy wszyscy w szkole posiadali GameBoye i wzajemnie przesyłali sobie różne jednostki dawno minęły. Teraz w potencjalne wymiany trzeba włożyć znacznie więcej wysiłku i gdyby umożliwiono wymiany online, w grze zostałaby prawdopodobnie większa część społeczności. Jeśli, zgodnie z dotychczasowymi spekulacjami, nawet integracja z Pokemon Home nie rozwiąże tego problemu, będzie to bardziej kolejne świadectwo lenistwa Game Freak, a nie świadomej decyzji deweloperów.

Drobne zarzuty wobec wymiany Pokemonów z innymi graczami nie zmieniają faktu, że Pokemon Fire Red & Leaf Green to źródło mnóstwa frajdy i doskonała gra dla nowych i starych fanów marki. Po kilku ostatnich odsłonach serii jeszcze mocniej utwierdziłem się w przekonaniu, że jest to jedna z najlepszych części w historii, do której wraca się zarówno z toną sentymenty, jak i ogromną przyjemnością. Co najważniejsze - w Pokemon Fire Red & Leaf Green można po prostu zagrać, na współczesnej platformie. Bez emulatorów, polowania na 20-letnie kopie gry czy mrużenia oczu przy malutkim ekranie GameBoya. Mam szczerą nadzieję, że jest to zwiastun kolejnych portów, które pozwolą jeszcze większej grupie graczy przekonać się, jak wyglądały początki tej legendarne marki.